Nú brakar aldeilis í kjúkum þess er ritar þar sem fyrrnefnd hefur ekki látið sjá sig hér í hart nær þrjú ár og pikkað er með einum og einari í einu til að ná upp fyrri hraða. Engin loforð eru uppi um að hér verði haldið eitthvað áfram af sama móði og áður, en það verður gert sitt besta til að ná upp fyrra þoli.







Og það sem meira er, lykilorðið inn á síðuna var sem greipt í toppstykkið, því flogið var inn og lent í fyrstu tilraun. Húrra fyrir því!







Nú! Páskafríið er dottið inn og er heldur betur tekið á því, ekki í formi heilsu né ræktar. Nei aldeilis ekki, eina sem á sig er lagt í formi hreifingar er að lyfta einhverju matarkyns upp að vörum sér og þaðan innfyrir þar sem mulningsvélar af Guðs náð ( ennþá sem komið er ) sjá um að ekkert festist nú á leiðinni niður í maga. Tærnar þjóna engum tilgangi þar sem þær eru upp í loft allan daginn og virða fyrir sér þetta himnaríki, engar illþefjandi svartar námur til að vinna baki brotnar í allan daginn. Hlýtur að vera ömurlegt hlutskipti að vera tá!







"Litli" bró er í heimsókn í sveitasælunni með los guttos og þeir halda manni aðeins við efnið, ef ekki væri fyrir þá, þá held ég að það þyrfti að brjóta niður nokkrar dyr til að koma mér út eftir allt þetta gleypidæmi. Kenni þeim "litla" um allan þann mat sem flæðir um borð og eldavél hjá mútter, því hann stígur fæti á verstfirska grund og sú gamla byrjar að baka á fullu og heit máltíð tvisvar á dag, er farin að gruna hvort okkar er "uppáhalds" ;)







Held þetta sé komið gott í bili ... já talandi um bil ... geggjað veður úti, það jólasnjóaði svoleiðis snjókörlum í gærkveldi og sólin skein á Þingeyrina fögru í dag.







sæjónara sæljónin mín ... þartilnæst ;)... Nánar

Jæja, þá er skreppið í borg ógleðinnar afstaðið. 
Hafði þarna heila tvo daga til að versla jólagjafir handa öllu stóðinu og það sem meira er, fyrir allt stóðið líka.  Já, þegar fréttist að drekinn ætlaði að bregða undir sig betri fætinum og menga siðmenninguna með dreifbýlistúttunum, þá fóru að berast æði margar beiðnir um að gera sér greiða hingað og þangað um borgina.  Tómas Loftson var ekki seinn að láta á sér kræla frekar en fyrri daginn þegar fyrrgreindur staður er sóttur heim, svo nú býður bara þrældómur það sem eftir er af ári og næsta líka til að reyna að losa sig við helvítis ófétið

Þar sem drekinn er einkar lunkinn við að segja orðið NEI, þá komust ekki allir pinklar með á leiðinni heim, enda drekinn fljúgandi og mátti ekkert vera að því að halda utan um þrjátíu og eitthvað gjafir á meða flugi stóð.
Sníkjarar verða því að bíða þar til á Þorláksmessu eftir að fá sína pinkla, kom þeim haganlega fyrir á bíl vestur þann daginn.


Tók einnig með mér vestur tvo spræka guttalinga sem sitja nú sveittir við að hjálpa ömmu sinni við smákökubaksturinn.  Aww, heyrist úr öllum þeim skúmaskotum þar sem þetta er lesið ;), en ég kalla þetta hreinustu barnaþrælkun.  Amman er ekki að nenna að búa til allan þennan obba af kökuskjátum og notfærir sér áhuga ungviðisins ;). 

Ég er AUÐVITAÐ að djóka kæru lesendur, eða ætti ég að segja lesandi, því þar sem blogg er ekki inn í dag, þá eru allir dauðuppgefnir af að bíða eftir stöfum hérna.

Tel þetta komið gott að sinni.

Drekinn OUT

Hææææ!

Ætti maður að byrja að blogga aftur eða er þetta útbrunnið hérna?

Og í mínu tilfelli ... NOT.

Ójá, mín skellti sér út í dag, að vísu ekki klukkan fimm í morgun, hins vegar eftir vinnu og hljóp ásamt Kötu út að Sandá og svo auðvitað til baka ;).  Það er í sjálfsögðu ekkert til að monta sig yfir nema fyrir það að það var hávaða rok og brjáluð rigning svo mar var þokkalega innúr á núll einni.

Þetta virkar greinilega, að monta sig fyrirfram á blogginu, þannig að á morgun verður annar túr tekinn á morgun og þá verður Gréta pjell í fararbroddi, eða ég vænti þess að sjá í iljarnar á henni í fimm  km fjarlægð.

En jæja, vonandi er bara tilvonandi Biggest Looser in progress hérna, með hjálp bloggsins, sem btw enginn les lengur..

Drekinn ut

Mér sýnist á öllu að bloggið sé á miklu undanhaldi, allavega hjá minni.  Hef einnig tekið eftir því að því minna sem ég blogga, því minna nenni ég að hreyfa mig, hvernig sem á því stendur.  Það er næstum eins og maður þurfi á blogginu að halda til að grobba sig af því hvað mar var nú aldeilis duglegur í spriklinu...;)

Núnú, þar sem ég hef komist að þessari svakalegu uppljómun, þá ætla ég að gera prufu á þessu.  Því hef ég ákveðið að í fyrramálið @ fivehundred hours in da morning, mun hlunkurinn ég klæðast úti - outfitti og hlaupa nokkra km áður en haldið verður til vinnu.  Þið fáu sem eftir eruð til að glugga hingað inn daglega fáið því skírslu á morgun um það hvursu dugleg ég var ... já eða mikill haugur.

Veit ykkur hlakkar geðveikt mikið til ... er þaggi???

until ðenn

Drekinn out

Akkúrat núna sit ég í latadreng og horfi á Stórasta Affermarann, sennilega endursýningu en hvað með það.  Það sem mig langar að vita er af hverju gerist það alltaf þegar ég horfi á þennan þátt að mig langar bæði til að fara í ræktina og hlaupa af mér rassgatið og, nú kemur sjokkið, langar óstjórnlega mikið að gúffa í mig ógrinni af  nammi eða bara einhvern ófögnuð til að narta í. 

Hvað er málið? 

Um daginn horfði ég til dæmis á Bretlands næsta ofur módel, langaði mig að fara niður á baðherbergi og stynga puttanum ofan í kok og ÆLA?  Neih, aldeilis ekki.  Ekki það að mig langi til að langa til að fara í þann pakkann en af hverju virkar þetta ekki þannig að manni langi a.m.k til að horfa fram hjá kolvetnunum þegar mar glápir á síðar nefnda þáttinn?  Ég væri þá algjörlega límd við soleiðis þætti, það er ég næsta viss um.

Finnst samt Stóri Af-fermarinn miklu skemmtilegri því ég er svo létt miðað við liðið sem þar er ( allavega fyrsta helming þáttaraðarinnar ) og mjó!  Múhahahahaha!

Ok, þetta er bara svona smá pæling, ekkert voðalega djúpt.

Drekinn UT

Það er ótrúlega merkilegt hvað einn hlutur getur heltekið allan þann frítíma sem maður á, og er á góðri leið með að yfirtaka svefntímann líka.

Sá hlutur sem virðist beinlínis tröllríða næstum öllum sem ég þekki þessa dagana er blessuð facebook manían, ótrúlega sniðugt uppátæki þar sem fornir vinir verða að endurunnum kunningjum með örlítið breittu sniði og allt gott og blessað í sambandi við það.  En hins vegar eru allskonar leikir og próf til staðar sem maður sogast inní og veit ekki af sér fyrr en liggur við í óefni er komið.  Það hefur komið fyrir að maður hefur hreinlega gleymt að næra sig því það er svo mikið að gera á fésinu, sem betur fer hefur það ekki ennþá gerst að vantað hafi upp á salernisferðir þegar við hefur átt, en þegar sá dagur rennur upp, loka ég bókinni fyrir fullt og allt.

Það hefur nú reyndar komið fyrir að maður hefur séð á statusnum svokölluðum, að fólk tilkynnir salernisferðir sínar og svo rétt á eftir er statusinn öppdeitaður með þeim upplýsingum að náunginn sé léttari og sé til í áframhaldandi gleði á fésinu.  Hann er líka illa ruglaður sá, en það virðist vera að sumum finnist þeir bara verða að tilkynna í það og það skiptið nákvæmlega akkúrat það sem það er að gera þá stundina, sama hversu lítilfjörlegt það er.  Er sennilega búin að vera í þeim hópnum, en hef ákveðið að slá aðeins af, þess vegna er ég komin hingað aftur til að upplýsa þá sem þetta lesa, ( ef einhver kíkir þá hingað inn ennþá ) um nákvæmlega það sem ég er að gera.

Og hér kemur það.  Gæti verið í partýi á Ísó með fullt af kunningjum en missti af því vegna fésbókar, nei er að grínast með það.  Er his vegar ekki að grínast með það að ég er hreinlega veik, næli mér alltaf í einhverja undarlega vírusa sem herja aðallega á öndunarfærin og þegar það gerist, þá er maður hreinlega búinn.  Hef verið alveg afskaplega dugleg að mæta í ræktina allt þetta ár, nema síðustu viku, hef hreinlega ekki getað andað eðlilega vegna þess að það skröltir allt þegar ég anda og ef ég fer að erfiða þá hreinlega líður yfir mig.  Gaman að því....

Þessa dagana er ég búin að vera að passa Sesar og Kisa fyrir Grétu vinkonu, vinna í frystihúsinu og vinna í íþróttahúsi staðarins og svo ræktin, þannig að mar vinnur, ræktast og sefur.  Verð að koma því að að ég hef verið að mæta kl 5 á morgnann í ræktina því ég mæti kl 7 í vinnuna.  Ógó dugleg, klappa sjálfri mér á bakið, óje....

Og núna er ég á leiðinni í lúllið í nýviðruðum koddum og sæng, mmmmmm æði.

Drekinn UT

Ójá!

Stíflan brast.

Ekki að spurja að því, Bjarni ásamt gaurum áhaldahúss Ísafjarðarbæjar mættu á svæðið í morgun með svaka gorm og tróðu honum ofan í iður jarðar en ekkert virtist ætla að ganga, svo þeir náðu í einhver svaka prik og fengu þau að fara sömu leið og þegar komnir voru einhverjir átján metrar, þá gaf stíflan sig og ég sit núna með ánægjuglott á fésinu yfir að þurfa ekki að grafa upp garðinn, leggja lýjar lagnir og renna svoleiðis á hausinn fjárhagslega séð. 

Og ég fékk að prófa prjónana hans Bjarna, merkilegir prjónar þar á ferð því með þeim er hægt að mæla út hvar vatnslagnir eru í jörðinni, svaka svaka stuð. 

Ég get því haldið áætlun og farið að mála borðstofuna eins og ég ætlaði að gera í stað þess að standa í ræsinu.....

Drekinn UT

Árið byrjar sem sagt í ræsinu hjá mér, þokkalegt ástand og ekki hlægjandi að.

Bera fór á uppúrsulli í ræsinu á baðgólfinu korter í nýár, þetta var í rauninni ekkert til að stressa sig yfir, bara smá blúbb-blúbb-blúbb.  Daginn eftir fór að renna á mig eins og tvær grímur og þá með fýlusvip því þá voru hljóðin meira svona þrjulp-þrjuulp-þrjuuulp, og þá þó ég væri bara að tannbursta mig, aðeins örlítill vatnsdropi í lagnirnar og pípurnar hljómuðu eins og sultarhvein í hval.

Ég fann hálfan brúsa af stíflueyði í vaskskápnum og hellti úr honum með þjósti ofan í ræsisskömmina, skolaði brúsann vel, því það stendur á honum, hvernig farga eigi svona stíflueyðisbrúsa.  Því næst skellti ég saman höndum og þóttist nú vera búin að redda málunum, og að þessu sinni átti ekki að trufla pabbann í jólafríinu. 

Ónei, ekki gekk það eftir, heldur var allt við það sama ef skrúfað var frá krana eða eftir skriftir á vatíkaninu, það einfaldlega bublaði í ræsisholunni eins og enginn væri morgundagurinn.

Pabbi fór til Bjarna og fékk hjá honum teikningar af ræsismálum hússins og kemur í ljós að um eldgamlar lagnir er að ræða, sem sagt úr steini og alls enginn brunnur.  En gaman.  Bjarni snaraði því næst tveimur brúsum af baneitruðum ræsishreinsara á pabba sem svo snaraði þeim til mín.  Auðvitað vandaði ég mig alveg afskaplega mikið við að hella þessum blessaða eyðingarhvata oní dolluna, en það var einn dropi sem ætlaði sko ekki að láta hella sér út í hið óendanlega og stökk á mig, en lendingarstaður var auðvitað nokkuð nettur eða mitt á milli augabrúnar og augnaloks.  Því næst blés út hinn óhugnanlegasti óskapnaður sem um getur og ég var á góðri leið með að líta út eins og frænka frægs hringjara, en með góðri skolun og helling af bossakremi hjaðnaði brunablaðran og er bara sár í dag.  Ræsið ennþá með hávaða og læti, ekki að spurja að því.

Í dag fékk kassinn að slíta sig frá rörinu og þar sem mar starði ofan í tandurhreint rörið og hvergi sjáanleg stífla þá fór illi grunurinn að verða nálægari en ella.  Það er stíflað útí götu eða trjágrein hefur brotið sér leið í gegnum steypurörið, auðvitað hugsar mar það versta og sér fyrir sér að aukapeningurinn, ef hann verður einhver, í vetur fari í grafa fyrir nýrri skólplögn. 

Ég er hlaupandi í nærliggjandi hús til að pissa og tannburstann tek ég með mér í ræktina á morgnanna.  Ég er svo heppin, hefði átt að heita Lukku Laufey ég get svarið það.

Síminn verður því notaður á morgun til að hóa saman holræsaliðinu og ath hvort þetta er ekki bara stífla í götunni eða einhverjir viðlíka smámunir.

Fyrsta færsla ársins svona líka grútskemmtileg HA!

Drekinn UT

Gleðileg jól allir saman og ætli ég setji ekki inn hina kveðjuna líka.

Farsælt komandi nýtt ár, takk fyrir allt það gamla og góða.

Er orðin svo löt við að blogga að ég á ekki von á að það komi önnur færsla á þessu ári, sjáum svo til hvort flóðgáttir bloggarans bresti á nýja árinu og sögurnar buni úr brunninum.

Þar til ...

Drekinn UT