Það er nú heldur fátæklegt hjá manni bloggið þessa dagana.  Mætti halda að með hruni bankanna, falli krónunnar og öllu hafaríinu sem því fylgir að bloggið hafi hrunið og málið fallið um einn eða tvo bókstafi.

Ég hreinlega nenni ekki að blása mig út um blessuðu ríkisstjórnina, eða ?  jú jú, það er hvort eð er ekki langt mál að tala um, því þar sem álitið er hreinlega ekki neitt að þá er skoðunin við nákvæmlega sama borð.  Ríkisstjórn Íslans er svo innantóm að sjálft svartholið skammast sín niður í rass við það eitt að heyra á hana minnst.  Og biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiib, búið.

Á Þingeyrinni er allt einhvernveginn við það sama, maður mætir í vinnu, sem blessunarlega er enn við lýði, svo skruddast maður heim eftir vinnudaginn og bara vinglast við að halda húsinu hreinu, lesa bók eða eitthvað sem til fellur.  Kreppan með krumluna bláu hefur ekki látið sjá sig svo mikið hérna nema í þeirri mynd að matvaran hefur hækkað, ég er heppin með lánið af bílnum mínum, það er hvorki í erlendri myntkörfu eða 100% bílalán með einhverjum svimandi vöxtum.  Fékk lán hjá TM og seðillinn sem laumaðist inn um bréfalúguna þessi mánaðamótin lækkaði meira að segja um heilar tvöþúsund krónur, takk fyrir og hin lánin mín, þau eru bara eins.  Svo ég held bara áfram að vinna fyrir akkúrat sömu upphæðum og áður, ...ennþá...  Lucky me!

Heilsufarslega séð stend ég einhvernveginn ekki jafn vel að vígi, er endalaust veik og ömurleg og þar af leiðandi hefur líkamsræktin setið á hakanum allt of lengi =(  needless to say, en ég held að húsið sé að sprynga utan af mér, maður gerir ekki annað en að éta og tútna út..

Þar til ég hef ekkert meira að segja ... heyrumst.

Drekinn UT

Ég hef oft útlistað fyrir ykkur hérna ýmis afglöp sem mér hefur áskotnast að framkvæma í bjánheitum mínum.  Í dag tókst mér að afglapast, ekki einu sinni eða tvisvar, nei, heldur þrisvar, og ætla ég að segja ykkur frá.

Nú, ég kom heim aldeilis óvænt um þrjú leitið í dag, þar sem við vorum svo dugleg að klára nærri fiskinn þá var ekki unnið lengur í dag.  Var mér litið aftur í bílinn er ég steig út úr honum og sá þar íþróttaskó, vinnuhanska, notaða bónklúta frá því úr síðustu bónun og kristal flöskur og eitthvað meira dóterí sem í rauninni á heima í ruslafötunni.  Þarna á staðnum var tekin sú ákvörðun að taka aðeins til og sópaði ég öllu drasleríinu í fangið og hélt af stað að ruslatunninni og losaði í hana þann partinn sem þar átti heima.  Nokkru síðar ætlaði ég að skeppa út og fer að leita að vetlingunum  mínum, án árangurs en í staðinn eru fyrir vaxbornir bónklútar.  Já væna mín, út í ruslabing að kafa eftir vetlingunum, auðvitað óku nokkrir fram hjá og þar á meðal löggan.  Þeir hafa væntanlega rætt það sín á milli að þarna væri nú farið að kreppa að, farin að kanna ruslatunnurnar þessi! 

Hmm, jæja, þegar þessu var lokið þá var tekið til við að þrífa upp málningarúlluna og ætlaði ég að vera voða góð við rúlluna og nota á hana penslasápu, það verða svo mjúk og falleg hárin ef ..... djók.  Nema hvað að ég ætla að hnupla penslasápu úr bílskúrnum hjá pabba og geri það, kem svo heim og byrja að busla með rúlluna, svo þegar það á að setja þennan svaka lög á rúllukvikindið rek ég augun í þá staðreynd að hnuplið bar ekki tilskyldan árangur því í stað náttúruvænnar penslasápu, er þarna stödd annarskonar sápa, eða Max bílasápa, blá að lit á meðan penslasápa er meira svona gul á litinn.  Takk, takk þið megið hætta að klappa núna.

Jám, svo það allra aulalegasta og jafnframt fyndnasta til þessa var þegar ég ætlaði að hita upp í örbylgjunni matarafgang frá því í hádeginu.  Ég næ í disk úr skápnum, set á hann matinn og sting svo disknum aftur upp í skáp. 
SNILLI BRILLI....

Lengra verður það ekki í dag, kannski ég hafi skotið mig í fótinn með að segja frá þessu og hafi því gert fjórða axarskaptið af mér.

Drekinn UT

Þar sem vafningar hafa nú yfirgefið frostbitna fingur og kalið nef, þá brestur í kjúkum,  hvín í lyklaborði og týstir í mús, er ég tek upp  fyrri iðju hér á blogginu. 

 
Ekki trúa bullinu í mér. 

 Margt hefur á daga mína drifið síðan stórrhríðaratvikið átti sér stað á heiðinni með tilheyrandi bleytu og kulda, ok, kannski ekki stórmerkilegt en engu að síður eitthvað.   Þar sem ég bý á  fyrrgreindum fimm mínútna bæ ( besta staðnum þó að mínu mati ) og með ástandið í þjóðfélaginu eins og það er, þá er ekki mikið sem heldur í manni vitinu ef maður hlustar um of á fréttirnar, en það hafið þið örugglega fattað alveg upp á eigin spýtur.  Ákvað t.d. um daginn að breita staðháttum hluta í stofunni hjá mér og fór í það eins og einn eftirmiðdagur á sunnudegi eftir vinnu í sundinu, var kerla harla ánægð með útkomuna fyrir utan þá staðreynd að litur veggjanna hefur verið að fara í pirrurnar mínar að undanförnu, ( ein þrjú ár eða svo ).  Beðið var með óþreyju eftir að ferð á Ísó var orðin að illri nauðsyn frekar en eitthvað annað, og þá átti að fjárfesta í málningu á efri hæðina eins og hún leggur sig, auðvitað tók teflonið öll völd í næstu Ísafjarðarferð og engin málningin náði að lenda þann daginn, svo ónauðsynleg ferð var farin bara eftir lit en mar datt þó í heimsókn á fóstrustaði, sem hefur bara ekki komið fyrir í háa herrans tíð og sprellað aðeins á þeim bænum, alltí góðu með það.   Auðvitað lækkaði verðið á málningunn um helming aðeins, og það þremur dögum eftir að ég keyptana, ég er svo hrikalega heppin alltaf, varð meira en pirruð yfir því, arrrrg.

 Nú, þá var tekið til hendinni, skrúfa niður loftlista og gólflista, naglhreinsa veggi, spartla, pússa og öll þau læti sem því fylgir, það er óþarfi að taka það fram að nýuppröðuð stofan tók stakkaskiptum og var allt í einu öll í miðjunni.  Mér varð óhjákvæmilega hugsað til þeirra í Innlit/Útlit, þegar þau eru að taka herbergi með ljótuna og umbreita þeim í svan, því allt í einu langaði mig til að geta verið eins og Nadia þegar sýnt er frá henni klára herbergið á þremur mínútum.  Sá sjálfa mig alveg fyrir mér í fast forward modinu og stofan svona líka glimrandi fín einn tveir og bingó.  Auðvitað er allt annað upp á teninginn get ég sagt ykkur, því þó málningin sé komin á veggina í stofunni, þá þurfti mín að losa sig við hitt og þetta sem ég er fyrir lifandis löngu komin með meira en ógeð á, og þá eru vandamálin orðin töluvert meiri en bara ógeðið á hlutunum, því nú sit ég uppi með hellings dóterí sem áður fyrr fékk sinn stað upp í hillu, en þar sem hillan er komin á haugana þá er enginn staður fyrir dóteríið.  Ég er nokkuð viss um að þið eigið ekki við þennan vanda að stíða, ónei, ég er örugglega ein minnar tegundar með þetta basl.   Ég er hinsvega ekki alveg ráðalaus, ennþá, þetta hlýtur að rata á góðan stað á endanum.

 Aðeins að vinnumálum.  Útlit var fyrir töluverðu harki og þá í mikilli yfirvinnumynd, því Sighvatur báturinn okkar, var að mokfiska svo maður var heldur betur kominn með dollaraportrett í stað augasteina, og sá fram á að geta nurlað saman aukakrónunum svo örvæntingin dalaði dálítið vegna komandi tíma.  Þá jókst salan á minni -og millistærð á flöttum fisk, og þar sem við erum ekki að vinna flattan fisk heldur  flökum við hann, þá var úséð með yfirvinnuna því ekki fáum við minni -og millifiskinn í hús, einungis stóra þorskinn og keilukvikindið sem maður er farinn að elska hreinlega út af lífinu þessa dagana.   Ýkjur, ýkjur, en henni er ekki bölvað nærri jafn mikið og fyrir ári síðan, það get ég sagt ykkur.   Eigi að síður er þakklætið fyrir að hafa vinnu yfir höfuð, töluvert svo ekki sé minna sagt.

 Annars er bara same old stöff í gangi hjá mér, flensurnar hafa sko ekki farið fram hjá mér, frekar en venjulega, svo það eru ekki alltaf jólin hjá heilsunni minni og núna er ég komin með astmadunkinn límdan  á túllan á mér, svaka stuð.  Ég er sem sagt bara búin að vera að mála og hanga á facebook síðan pattstaðan á heiðinni átti sér stað, það verður að vera eitthvað sem pirrar mig verulega ef ég á að skrifa færslu get ég sagt ykku, jú eða svakalega skemmtilegt.  Þið getið því óskað mér því að vesen komi upp með borðstofuna og eldhúsið ef ykkur vantar að lesa eitthvað bull frámér á næstunni, já eða látið loka facebook, djöfull er maður farinn að hanga mikið á þeim stað.

 Kveð ykkur að sinni, vona að þessu linni, ekki hanga inni...!?

 Drekinn UT

Einu sinni var.

Ákvað í morgun, þrátt fyrir slæmt veðurútlit, að skella mér á Ísó að versla í matinn.  Við fjölskyldan fjölmenntum í stórasta bílinn og héldum af stað, því illu er best aflokið og langaði okkur ekkert að eyða sunnudeginum í að skrölta þessa fáu km og hríslast um verslun á þeim góða degi.

Nú, mar hefur nú séð verra veður á leiðinni og var þetta ekkert tiltökumál fannst manni, þar til vestfjarðargöngin voru á enda og þar sem Ísafjörðurinn átti að blasa við, var bara endalaust hvítt svo lulla þurfti frá göngum og alveg niður á braut. 

Þá tók við verslunarbrjálæðið, það er greinilegt að sumir eru farnir að hamstra, en jæja, ætla nú ekki út í þá sálma.  Hinsvegar, þegar Bónus var búið að krækja í fimm kall úr veskinu mínu og út var komið, þá tók við aftakaveður, svo vægt sé til orða tekið, veturinn nýskollinn á og það svona líka þokkalega.  Ákveðið var að taka strikið heim, vera ekkert að drolla neitt í kaupstað því það var hvort eð er ekkert fýsilegur kostur að rápa milli búða í þessu veðri. 

Eftir að hafa skutlað tveimur drengjum til síns heima þá var haldið heimleiðis og sóttist ferðin frekar hægt, þetta var svona stiku færi.  Beðið var við eina stiku þar til kófið gekk aðeins niður og þá var beðið færis að næstu stiku.  Þegar komið var efst í heiðina rofaði svona líka til að hægt var að skipta um gír og fara aðeins hraðar yfir.  En það stóð ekki lengi, færðin var skelfileg, eiginlega bara ófært en jeppinn átti nú að komast þetta, þar til kófið tók sig upp í hvelli og blindaði bílstjórann, lítið var hægt að gera í stöðunni annað en að stoppa og það var gert.  En á alveg kolvitlausum stað, auðvitað í stærsta skaflinum á meðan það var alveg nánast autt á hinum vegarhelmingnum.

Engin var skóflan í bílnum og ekki heldur spotti, fatnaður farþega var auðvitað næstum sumarlegur, en það leyndist þó ein húfa í bílnum og vinnuhanskar sem ég elska út af lífinu núna.  Jæja, við feðgin stukkum út í veðurhaminn og reyndum að krafla frá bílnum með höndunum en það gekk eiginlega afturábak.  Þá tókum við eftir öðrum bíl ofar í heiðinni, sem líka var fastur, en sá góði maður var með skóflu, en alveg sama hvernig mokað var frá bílnum hans og við pabbi reyndum að ýta þá lá hann alveg á kviðnum helv.. bíllinn, svo var hann líka á alveg sléttum dekkjum, já vægast sagt viturlegt.  Þá var tekið á það ráð að losa jeppann fyrst og svo átti að draga hinn upp, svo hlaupið, eða öllu heldur fokið niður heiðina og tekið til við að moka frá jeppanum og svo ýttum við öll á hann og þar með var hann laus.

Þá tókum við eftir snjómoksturstækinu og ég hljóp alla leið uppeftir aftur að ræða við bílstjórann, sem nota bene var pólskur og snakkaði ekki lit orð í íslenska, og minna en næstum ekki neitt í enskunni.  Þá var bara að krafla sig fram úr því og gera sig nær óskiljanlega þá skildi hann að hann ætti að draga bílinn aftur á bak upp úr skaflinum, því ekki komst hann fram hjá.  Þegar hann var á góðri leið með að losa hann, hljóp ég niðreftir aftur og kom mér vel fyrir í heitum bílnum, mar var orðinn dáldið freðinn get ég sagt ykkur, moksturtækið æddi fram hjá og mokaði skaflinum í burtu og okkur fór að lengja eftir pabba svo ég stakk freðnu trýninu út um dyrnar og rýndi inn í kófið.  Þá sá ég að pabbi og eigandi hins bílsins voru byrjaðir að moka aftur, hann var sum sé dreginn inn í næsta skafl og svo mokaði gaurinn á tækinu fyrir hann dágóðan ruðning svo hann var sjálfkrafa fastur á ný.  Ég reimaði hettuna á ný og stakk mér út og hljóp uppeftir aftur, þegar ég kom þangað, þá sagði pabbi mér að hlaupa aftur niðreftir og láta múttu bakka upp eftir á nýmokuðum vegarhelming, en hinn var enn ófær og svo átti að draga bílinn út úr nýju pikkstöðunni.

Það tók því svo sannarlega, því þegar við vorum komnar upp, þá voru kallarnir búnir að losa bílinn. 

Ég sem ætlaði að taka því rólega þessa helgina og sleppti því að fara í ræktina svo bakið fengi að jafna sig.  En nei, þá gerist þetta, en ég er góð þrátt fyrir allt svo, 7-9-13 knock on wood, vonandi fékk ég bara góða líkamsrækt út á þetta og sterkara bak.

Úti er ævintýri.

Drekinn vill minna fólk á að hafa nú skóflu og spott í bílnum og klæða sig vel áður en haldið er út í hið íslenska veður, eða bara halda sig heima, það er ekkert svo áríðandi að það þurfi að standa í svona vitleysu.

  Í því ástandi sem nú er í fjármálaheiminum, þar sem fólk er að tapa eigum sínum og missa vinnu, er eðlilegt að óróa gæti meðal starfsmanna allra fyrirtækja. Gömlu gildin hafa aftur öðlast líf en þau nýfrjálsu horfið. Mannauður fyrirtækja hefur aldrei verið dýrmætari og atvinnuöryggi er fólki mikilvægast af öllu. Undir þessum formerkjum skulum við sigla þann krappa sjó sem nú er framundan.  

Vísir hefur notið þess undanfarna áratugi að hafa frábært starfsfólk. Sveiflur í kvótaúthlutun og markaðsaðstæðum  hafa oft leikið fyrirtækið grátt en alltaf hefur starfsfólk sýnt því skilning þegar þeim aðstæðum hefur verið mætt með breyttu rekstrarmynstri. Þetta hefur leitt til þess að við erum nú tilbúin að takast á við þær aðstæður sem nú er glímt við.  

Helsta ógn við sjávarútveg í dag er hvort bankar geti veitt sömu þjónustu áfram og hvort markaðir haldist óbreyttir. Hvorugt er í okkar valdi og því ekki um annað að ræða en halda áfram að vanda sig við framleiðslu á góðri matvöru sem skapar þann gjaldeyri sem verður okkur til bjargar eins og svo oft áður.  

Það er alveg ljóst að meginverkefni stjórnvalda er að halda útflutningsgreinum gangandi.
Við erum því í framvarðarsveitinni sem reisa á landið aftur upp eftir þessi áföll. Við höfum allt til að standa undir þeim væntingum og við hlökkum til að takast á við það verkefni. Einnig skulum við í orði og á borði styðja þá stjórnmálamenn sem nú leggja nótt við dag að stýra þjóðarskútunni í gegnum brimskaflinn.  

Við vitum að margir fara sárir út úr þessu gjörningaveðri. Verum því tillitssöm og góð hvert við annað og stöndum saman í þessari orrahríð. Börn okkar og barnabörn munu þakka okkur fyrir það.  

F.h. eigenda og stjórnenda Vísis,
Pétur Hafsteinn Pálsson.

Tekið af http://visirhf.is

Verð að hella úr mér núna, og vonandi verður þetta öðrum víti til varnaðar.  Það er þannig í pottinn búið að ég var að færa netviðskipti mín frá Hive, sem nú heitir víst vodafone eða e-h jafn fáránlegt, til símans.  Uppsögn átti sér stað 27. ágúst  (2008 svo það sé á hreinu ), sá síminn um þá uppsögn, en til að vera nú alveg viss þá hringi ég í Hidofone 10. september ( 2008 ) og inni eftir því hvort ég skuldi því %&#%&# fyrirtæki einhverjar krónur. 

Almennilegur þjónustufulltrúi flettir í skránum hjá sér og segir mér að ég sé bara í góðum málum, skulda ekki krónu og hann meira að segja fór yfir stöðu mína gagnvart niðurhali og aldrei hafði ég farið fram úr sjálfri mér þar heldur.  Nú, ég sumsé þakka fyrir mig og legg á!

Í dag, 14. oktober ( 2008 ) fæ ég svo innheimtuseðil sem hljóðar upp á einar 5.061.- í vanskil.  Takk fyrir, og ef skuldin verður ekki greidd hið fyrsta eða fyrir 17.10.08 verður hún send í innheimtu til Intrum á Íslandi ehf. 

Ég hringi alveg snælduvitlaus í IP-fjarskipti, því allt í einu heitir fyrirtækið það, en jafnframt alveg sallaróleg í símann, held þó að ég hafi slípað jaxlana töluvert til, og spyr út í þessi mál.  Af hverju er mér tjáð að engin sé skuldin fyrir rétt rúmum mánuði síðan, en sé svo bara komin í þetta leiðindamál? 

Gaurinn, sennilega sá sami og ég talaði við síðast, get einhvernveginn ekki ímyndað mér að fólk vilji vinna hjá svona fyrirtæki, spurði hinn og þennan í kringum sig svo þetta símtal varði í einar 14 mínútur út úr um málið og á endanum fæ ég þau svör að þetta hafi verið eftirá greidd viðskipti sem ég hafi átt við þá.  Sem sagt, ég nota netið í mánuð og greiði svooo fyrir það, snilld, af hverju í andskotanum skuldaði ég þá ekkert í september?  Hann meira að segja sá það í skránum sínum, að ég hafði hringt akkúrat 10. sept, en gat með engu móti svarað því.

Ég ákvað að taka rólegheitin á þetta í símtólið, en það var farið að braka ansi mikið í tólinu.  Ég lét líka gaurinn vita það að þegar þessi upphæð væri borguð, þá vildi ég ekki sjá einn einasta snepil frá þeim framar, annars væri það bara lögfræðingur.  Urr.

Ég staulaðist í bankann og fékk að borga aðeins meira eða, 5.378.- en upphafleg skuld var 4.489.- 

Ef þið fáið gylliboð frá þessum blessuðu símfyrirtækjum, fáið svona mál á hreint, ertu að fara að borga fyrirfram eða eftirá, þau hafa örugglega náð töluverðum fjárhæðum inn bara fyrir það að fólk er að borga einn mánuð tvisvar hjá sitthvoru fyrirtækinu, en jafnframt að nota einu og sömu línuna.  Ég er nebblega nokkuð viss um að ég hafi byrjað að borga fyrirfram og umframnotkun hafi átt að greiða eftirá.

Jæja, pjúúúúff, þá er það komið út!.  OG
 
Drekinn er líka UT!

Íþróttahúsið á Torfnesi á Ísafirði.

bb.is | 13.10.2008 | 07:26Samræma verð á líkamsræktarstöðum

Á lítilli eyju við heimsskautahjara

býr heimakær, vansvefta, auðtrúa þjóð.

Hún leit upp til ráðsmanna loðinna svara

sem loforðum öfugt í kok hennar tróð.

Þeir níddust á trausti og trúgirni okkar

- táldrógu sannlega helvítis til.

Og allt sem þeir gerðu, þeir gordrullusokkar

gerðu þeir flottræflum sínum í vil.

En frelsið er háðara boðum og bönnum

en bláeygðir frjálshugar ímynda sér.

Þjóð mín var notuð af nýríkum mönnum

og nauðgað af útrásarvíkingaher.

                                                          Höf. ?

Drekinn UT

Ég hef aldrei verið neitt uber hrifin af honum Geir, þvert á móti hef ég eiginlega bara aldrei nennt að hlusta á nokkurn skapaðan hlut sem þessi maður hefur haft að segja.

Á þessum síðustu og verstu dögum, þ.e. alla síðustu viku, þá verð ég nú bara að segja það að djöfull er ég fegin að þessi maður er fosætisráðherra þessa lands.  Hana! þar sagði ég það.  Ég er fegin, því ekki hefði ég viljað þurfa að hlusta á Halldór Ásgrímsson masa í hverjum einasta fréttatíma með skeifuna niður á hæla og þar að auki þá leiðinlegustu rödd sem fyrirfinnst í heiminum.  Pæliði í því ef t.d. Björn Blöndal væri í Geirs stað !!!  Þvílíkur viðbjóður, allt hans atgerfi, líkamsstaða, ásjóna, talandi og háttarfar hefði eitt og sér útkljáð málið á fyrsta klukkutímanum.  Íslendingar einn af öðrum hefðu kastað sér beint í sjóinn, bara vitandi það að sá maður ætlaði að halda blaðamannafund sem ætti svo eftir að vera á öllum, jæja báðum fjölmiðlum landsins.

Hann Geir talar tæpitungulaust við líðinn, svo yfirvegaður einhvernveginn en maður sér þó að þetta er honum erfitt, hann er ekki með fölskuna í hvínandi botni.  Mér er sama þó hann hafi sagt að einhver "maður" væri óþolandi, hann stökk þó ekki út í sal og kýldi hann kaldan.

Þetta er náttúrulega mín skoðun, og endurspeglar á engan hátt skoðun einhvers annars, nema auðvitað hann hafi akkúrat sömu skoðun og ég og þá get ég lítið sem ekkert gert við því.

Að allt öðru, og þá mér, allt allt annað mál þar á dagskrá, en engu minna leiðinlegt skal ég segja ykkur.  Það er þannig að ég vaknaði síðasta sunnudag, rétt tæpri vikur síðan, og þá með þursabit í mjóbaki.  Ok.  Gat auðvitað ekki haldið mig heima vegna svoleiðis leiðindadóts og sinnti minni vinnu, með hálfum afköstum þó, því aumingjaskapurinn var í hámarki.  Jæja, ég er enn að glíma við bakverk, gat næstum ekki staðið upp í morgun, en er leið á daginn þá einhvernveginn liðkaðist þetta úr mér, en ef ég sest aðeins niður, þá er verkurinn kominn aftur.  Er orðin ansi hrædd um að þetta heiti ekki lengur þursabit, heldur eitthvað allt annað og ógnvægnlegra.  :(

Þarf því að skreppa til læknis, jei, skemmtilegasta sem ég geri.  Vonandi heitir þetta ekkert annað en þursabit og ég get þá þegar ég jafna mig hellt mér af fullum krafti aftur í æfingar, því það er komin ein vika og tveir dagar síðan ég reyndi á mig af viti síðast. 

Þar hafið þið það gormarnir mínir.

Drekinn UT